Afgelopen vrijdag 23 april zijn we met de beide futsalteams van het Westeraam/Lyceum Elst naar het sportcentrum in Valkenhuizen geweest om mee te doen aan de Nederlandse kampioenschappen. Voor de onderbouw was dit het meisjesteam en voor de bovenbouw het jongensteam.

Bij beide teams hadden we het idee dat ze in ieder geval sterk genoeg zouden zijn om bij de laatste vier te kunnen eindigen. Na een sterke voorronde stonden er echt twee teams die behoorlijk wisten hoe goed te kunnen samenwerken.

Het NK is zo ingedeeld dat bij elke categorie er in totaal acht scholenteams aan meedoen. Deze acht teams zijn verdeeld in twee poules en na de drie poulewedstrijden spelen allebei de nummers één om de plaatsen 1 en 2. De nummers 2 van de poules mogen dan de troostfinale (3^e en 4^e plaats) spelen .

 

Bij de jongens (die als eerste moesten aantreden) begon het in de eerste wedstrijd zeer goed. Geconcentreerd voetbal en rustig de bal het werk laten doen was de opdracht die ook uitgevoerd werd. De tegenstander bleek een stuk minder te zijn, alleen de bal ging er maar niet in (3x paal en 2x lat). En dan is het vaak de tegenstander die toeslaat en dat gebeurde dan ook. In het laatste gedeelte scoorden zij en verloren we de wedstrijd met 1-0. Dat hield dus in dat de twee andere duels gewonnen moesten worden om nog een kans te maken. De tweede wedstrijd was tegen de favoriet, die hun 1^e wedstrijd ruim hadden gewonnen.

 

Gewaarschuwd en vol moed begonnen we de wedstrijd en kwamen met 1-0 voor. Maar toen werd de concentratie een stuk minder en werd de tegenstander wakker. Met een overmacht aan kwaliteit werd er met 5-1 verloren en konden we ons opmaken voor de laatste wedstrijd. Als we die zouden winnen met drie doelpunten verschil, dan konden we nog de troostfinale spelen. Maar de overtuiging zat er niet meer volledig in, ondanks het feit dat er met 2-1 werd gewonnen. Het was net niet voldoende, maar toch een tevreden ploeg, die het al een grote overwinning vond dat ze gekwalificeerd waren.

 

Bij het meisjesteam ging het een klein beetje hetzelfde als bij de jongens, alleen de volgorde was net anders. De eerste wedstrijd begin je altijd met vol goede moed en concentratie en dat was ook van tevoren zo besproken. Maar als je dan na vijf minuten al met 4-0 achter staat, dan verdwijnen die goede voornemens vrij snel.

 

Deze tegenstander (RSG Wolfsbos) was te sterk, daar waren wij niet tegen opgewassen en we verloren dan ook met 9-0. Niet getreurd op naar de volgende wedstrijd. We hadden al wel een beetje de andere tegenstanders bekeken en dat zag er niet dusdanig goed uit, dat we geen kans zouden hebben om de 2^e plaats in de poule te bereiken. De tweede wedstrijd was tegen de zwakste uit de poule en die wonnen we met 3-1, o.a. door een schitterend doelpunt van Gladys Scheerder vanaf de middellijn. Dus ook bij hen kwam het op de laatste wedstrijd aan. Als we deze gewoon zouden winnen (1-0 was al genoeg), dan konden we ons gaan opmaken voor de troostfinale. Met de ondersteuning van diverse collega docenten (Frank, John en Peter) en ouders gingen we er volop tegen aan. Lange tijd bleef het 0-0. Maar deze wedstrijd tegen het Nelson Mandela College werd steeds grimmiger en de scheidsrechter had een grote inbreng, die nogal negatief uitviel voor onze ploeg.  Merle Hendriks werd er voor twee minuten uitgestuurd en in die periode scoorden zij twee keer en verloren we de kans om 2^e in de poule te eindigen.

Helaas uitgeschakeld waar onze meiden maar moeilijk aan konden wennen; zij vonden het oneerlijk dat er geen wedstrijd werd gespeeld om de 5^e en 6^e plaats, zo gemotiveerd waren ze om nog door te spelen. Aan de instelling lag het dus niet; die was erg goed, we hadden alleen een beetje pech. De volgende keer beter. 

 

Vakgroep Sport en Bewegen